ที่อยู่อาศัยตามเมืองใหญ่ในปัจจุปันถือเป็นสิ่งสุดเอื้อมมือถึงสำหรับผู้มีรายได้ปีละ 100,000 เหรียญ : ภาพใส่ฟิลเตอร์ ต้นฉบับ University of Queensland

7 มี.ค. 2026 เมื่อกว่า 30 ปีก่อน เงินเดือนเฉลี่ยของคนชั่นกลางอยู่ที่ประมาณสัปดาห์ละ 400 เหรียญหรือราว 21,000 เหรียญต่อปี เกินพอที่จะอยู่กินกันอย่างสะดวกสบาย สามารถซื้อบ้านเป็นของตนเองได้ ในสมัยที่ราคาที่อยู่อาศัยอยู่ที่ 5 เท่าของรายได้ต่อปี

แต่ในสมัยนี้ผู้มีเงินเดือนปีละ 100,000 เหรียญ ไม่ถือว่าเป็นคนพอมีพอใช้อีกต่อไป ทำไมหรือ? เขามีเหตุผล 5 ประการดังนี้ (ขออนุญาตรายงานห้วนๆ ไปก่อน เพราะเวลาไม่พอจริงๆ)

1. วิกฤติราคาที่อยู่อาศัย

ที่อยู่อาศัยคือปัจจัยสำคัญที่ทำให้ผู้มีรายได้ปีละ 100,000 เหรียญรู้สึกว่าตนเองเข้าไปอยู่ในกลุ่ม ‘ผู้มีรายได้ต่ำ’ โดยสัมผัสได้ถึง

-ความกดดันในการเช่า : ตามเมืองใหญ่ๆ อย่างนครซิดนีย์ค่าเช่าได้สูงขึ้น 60% นับจากปี 2019 คนโสดจำเป็นต้องมีรายได้ปีละ 130,000 เหรียญเป็นอย่างต่ำ จึงจะสามารถเช่ายูนิตที่อยู่อย่างไม่รู้สึกกดดัน (ค่าเช่าในสัดส่วนไม่เกิน 30% ของรายได้)

-ความสามารถในการกู้ยืมต่ำ : ผู้มีรายได้ 100,000 เหรียญต่อปีในปัจจุบันถูกจำกัดกำลังในการกู้สูงสุดได้ราว 500,000 เหรียญ ในขณะที่ราคาบ้านเฉลี่ยมัธยฐานตามเมืองใหญ่อยู่ที่เฉลี่ย 1.3 ล้านเหรียญขึ้นไป ทำให้คนมีรายได้ 100,000 เหรียญจำต้องออกไปหาซื้อยูนิตตามชานเมืองที่ยังพอจะหาได้อยู่

-ความกดดันในการกู้จำนอง : ด้วยอัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้น การผ่อนชำระหนี้ 500,00 เหรียญ + อาจจะกินสัดส่วนของ 72,000 เหรียญของรายได้สุทธิ (มีคนจำนวนมากใช้เงินไปกับค่าที่อยู่อาศัยเกินกว่า 50% ของรายได้)

ข่าวเฟซบุ๊กหนังสือพิมพ์ The Daily Mail พาดหัวข่าว ‘ทำไมมีรายได้ 100,000 เหรียญในปัจจุบันหมายความว่าคุณเป็นคนจนในออสเตรเลีย’

2.กำลังซื้อที่ลดลง (เงินเฟ้อสูงขึ้น)

-เมื่อเปรียบเทียบเงินเดือน 100,000 เหรียญต่อไปในปี 2026 จะเท่ากับผู้มีเงินเดือน 42,000 เหรียญในปี 1990, หรือมีรายได้ 75,000 เหรียญในปี 2015

-ต้นทุนสินค้าที่จำเป็นอย่างเช่น ค่าอาหาร, ค่าสาธารณูปโภค, ค่าประกันและค่าสถานดูแลเด็ก เป็นค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นสูงกว่าอัตราการเพิ่มขึ้นของรายได้เฉลี่ย

3. ภาษีและ ‘ฐานภาษีที่ขยับขึ้น’

-ฐานภาษีที่ขยับขึ้น หรือ Bracket Creep หมายถึง ภาวะที่เงินเฟ้อผลักดันให้รายได้ของประชาชนสูงขึ้นจนถูกจัดอยู่ในเกณฑ์เสียภาษีที่สูงขึ้นโดยอัตโนมัติ ตามหลักของการเก็บภาษีก้าวหน้า

-ผู้มีรายได้ 100,000 เหรียญต่อปีในปี 2026 จะมีรายได้หลังหักภาษี 72,000 เหรียญ

-หนี้ HECS/HELP : สำหรับผู้มีเงินกู้เพื่อการศึกษา การผ่อนขำระเงินกู้ HECS หรือ HELP ทำให้พวกเขาลดโอกาสในการเป็นเจ้าของที่อยู่อาศัย, ประสบความยุ่งยากในการออมเงินหรือจัดการกับค่าครองชีพที่สูงขึ้น

4. $100,000 ไม่ใช่ผู้มีรายได้สูงอีกต่อไป

-ในปี 2010 มีแรงงาน 1 ใน 10 เท่านั้นที่มีรายได้ 100,000 เหรียญขึ้นไป และในปี 2025 ที่ผ่านมามีแรงงาน เกือบ 1 ใน 2 (45%) มีรายได้เกินกว่า 100,000 เหรียญ

-รายได้โดยเฉลี่ย vs คนรวย : แม้รายได้ 100,000 เหรียญ ถือว่าสูงกว่ารายได้เฉลี่ยมัธยฐานที่ราว 90,000 เหรียญ แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะเข้ามาอยู่ในชั้นผู้มีอันจะกิน ชาวออสเตรเลียหลายคนเชื่อว่า คำจำกัดความของ ‘คนรวย’ ในปี 2026 อยู่ที่ปีละ 250,000 เหรียญขึ้นไป

5. พื้นที่ค่าครองชีพสูง

-ผู้มีรายได้ 100,000 เหรียญต่อปี สถานที่ที่พวกเขาสามารถอยู่อาศัยโดยไม่กดดันคือในพื้นที่ห่างไกลจากตัวนครใหญ่ พื้นที่ในตัวเมืองอย่างนครซิดนีย์, เมลเบิร์นและบริสเบน ผู้มีรายได้ 100,000 เหรียญลงมาถูกประเมินว่าจะอยู่อาศัยในสภาพกดดัน หรืออยู่ในสภาพความเป็นอยู่ที่ต่ำกว่ามาตรฐานโดยเฉลี่ย

jingjonews.com
เนื่องจากการเพิ่มการปิดกั้นการมองเห็นจากบริการทางอินเทอร์เน็ต ท่านสามารถอ่านข่าว jingjonews ในแต่ละวันได้ด้วยการเข้า Google แล้วพิมพ์ ‘jingjonews’ หรือ ‘จิงโจ้นิวส์’

Categories: ข่าวออสเตรเลีย

Tags: ข่าวออสซี่, ข่าวออสเตรเลีย, ความสามารถในการซื้อที่อยู่อาศัย, ความสามารถในการเช่าบ้าน, ประเทศออสเตรเลีย, รายได้เฉลี่ย, รายได้เฉลี่ย v ราคาบ้านเฉลี่ย, รายได้เฉลี่ยออสเตรเลีย, ออสเตรเลีย