นสพ. Herald Sun ฉบับ 14 ต.ค. 2014 เสนอข่าวรถแพทย์เคลื่อนที่มาช้าเป็นเหตุให้ด.ญ. Emmy เสียชีวิต
14 ต.ค. 2014 บิดามารดาของด.ญ. Emmy Boyle วัย 3 ขวบต้องการคำตอบว่า เหตุใดหน่วยแพทย์เคลื่อนที่จึงมาล่าช้า จนเป็นเหตุให้บุตรสาวซึ่งได้รับอุบัติเหตุจมน้ำอยู่ในอ่างอาบน้ำภายในบ้านย่าน Gowanbrae ทางเหนือของเมลเบิร์นต้องเสียชีวิต โดยพวกเขากล่าวถึงบริการรถแพทย์เคลื่อนที่ว่า มีความล่าช้ากว่าบริการโทรศัพท์สั่งพิซซ่าส่งตามบ้านเสียอีก
นาย Rohan และนาง Pauline Boyle ผู้ต้องสูญเสียบุตรสาวกล่าวว่า Emmy บุตรสาวของพวกเขาไม่มีโอกาสได้ต่อสู้เพื่อมีชีวิตรอดต่อไป เป็นเพราะความล่าช้าของหน่วยช่วยเหลือฉุกเฉินและระบบการสื่อสารในการแจ้งเหตุฉุกเฉิน
ทั้งสองอ้างว่า ฝ่ายจัดการของสำนักบริการรถพยาบาลบอกกับเขาว่า เป็นเพราะช่วงดังกล่าวเกิดมีผู้แจ้งเหตุเข้ามามากกว่าบริการที่มีไว้รองรับ อันเป็นผลมาจากได้รับงบประมาณสนับสนุนเพิ่มขึ้นน้อยกว่าเป้าหมาย จนไม่สามารถรับมือกับปริมาณงานที่เพิ่มขึ้น
นายและนาง Boyle กล่าวว่า ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาของหน่วยงานรับผิดชอบและรัฐบาลต้องแก้ไข และเธอก็อยากเห็นความเปลี่ยนแปลงของระบบใหม่เพื่อไม่ให้เกิดเหตุกับครอบครัวอื่น
ในวันเกิดเหตุหน่วยงานกู้ชีพต่าง ๆ ในพื้นที่ Moonee Ponds ซึ่อยู่ใกล้บัานของครอบครัว Boyle ที่สุดเพียง 4.6 กิโลเมตร เจอปัญหางานล้นมือทุกคนต้องทำงานโดยไม่มีเวลาหยุดพักในช่วงเบรก
เหตุโศกนาฎกรรมครั้งนี้เกิดขึ้นในตอนบ่ายของวันที่ 2 กันยายน 2014 ในขณะที่นาง Boyle กำลังอาบน้ำให้กับ Emmy เธอให้บุตรสาวยืนรออยู่ในอ่างน้ำ ในขณะที่เธอรีบลงมายังชั้นล่างเพื่อหยิบผ้าขนหนูสีชมพูผืนโปรดของบุตรสาว
พอกลับมาก็ไม่พบบุตรสาว เที่ยวหาโดยรอบก็ไม่เจอ ต่อมาจึงเห็นผมของเธออยู่ใต้ฟองสบู่ที่เริ่มจางลงแล้ว จึงรีบจัดการเอาร่างของเธอออกมาจากน้ำพยายามขยับศีรษะเธอเพื่อให้หายใจและแบกเธอลงมาชั้นล่าง พร้อมตระโกนขอความช่วยเหลือ ว่า “ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ลูกฉันจมน้ำ! ๆ”
นาย John Brincat เพื่อนบ้านซึ่งเป็นพนักงานดับเพลิงและช่วยชีวิตได้รีบเข้ามาช่วย เขาโทรศัพท์หมายเลขฉุกเฉิน 000 ด้วยโทรศัพท์แลนด์ไลน์ไร้สายทันทีในขณะวิ่งมายังบ้านเกิดเหตุ มีเจ้าหน้าที่รับสายแต่สายขาดก่อนที่จะได้รับแจ้งรายละเอียด ในการโทรครั้งที่สองในอีกประมาณ 2 นาทีต่อมาจึงสามารถแจ้งเหตุได้
เจ้าหน้าที่ดับเพลิงและหน่วยกู้ชีพจาก Moonee Ponds มาถึงเป็นรายแรก ตามด้วยตำรวจประมาณ 9 ถึง 10 คนเข้าร่วมในปฏิบัติการช่วยชีวิต Emmy ก่อนที่เจ้าหน้าที่หน่วยแพทย์ฉุกเฉินมาถึงเป็นรายสุดท้าย ใช้เวลา 23 นาที 41 วินาทีหลังจากการโทรแจ้งหมายเลข 000 ครั้งแรก พวกเขาพยายามช่วยปั้มหัวใจ Emmy ต่อไปอีกประมาณ 30 นาทีแต่ก็ไร้ผล
เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาตัวแทนจากสำนักงานรถพยาบาลรัฐวิกตอเรียได้เข้าพบนายและนาง Boyle แจ้งผลการตรวจสอบพบว่าความผิดพลาดอยู่ที่เจ้าหน้าที่รับสาย ได้ประเมินความจำเป็นเร่งด่วนในระดับ 1 (Priority 1) แทนที่จะเป็นระดับวิกฤติสูงสุดที่ระดับ Priority 0 ทำให้เจ้าหน้าที่แพทย์ฉุกเฉินเลือกปฏิบัติงานในที่เกิดเหตุอื่นที่คิดว่าจำเป็นมากกว่า
นาง Julia Oxley ผู้อำนวยการสำนักงานโทรคมนาคมเพื่อบริการเหตุฉุกเฉิน (ESTA) ยอมรับว่าความผิดพลาดในการกำหนดความจำเป็นคือสาเหตุของความล่าช้า และ ESTA ยังจะทำการไต่สวนความผิดพลาดครั้งนี้ต่อไปว่า เกิดขึ้นได้อย่างไรและทำไมจึงเกิดขึ้น
ในขณะที่เจ้าคณะโคโรเนอร์แห่งรัฐวิกตอเรีย (คณะกรรมการพิจารณาการเสียชีวิตอย่างไม่เป็นไปตามธรรมชาติ) ออกมาแถลงว่าได้เข้าทำการสอบสวนคดีของ Emmy เรียบร้อยแล้ว
Emmy Boyle และบิดามารดา
รายงานผลการสอบสวนเบื้องต้นพบว่านาย Brincat โทรศัพท์แจ้งเหตุฉุกเฉินครั้งแรกทันทีที่นาง Boyle ร้องขอความช่วยเหลือในเวลา (รวมวินาที) 16.39.57 น. โดยแจ้งว่ามีเด็กจมน้ำขอให้ส่งรถพยาบาลมาโดยเร่งด่วน แต่โทรศัพท์ตามบ้านไร้สายของเขาหมดสัญญาณขณะวิ่งเพื่อมายังบ้านของนาง Boyle
ช่วงนี้เจ้าหน้าที่ ESRA ผู้รับสายพยายามโทรกลับสามครั้ง แต่ไม่มีผู้ตอบ เจ้าหน้าที่รายดังกล่าวจึงจัดความเร่งด่วนไว้ที่ Priority 2 โดยระบุว่า ไม่มีข้อมูลจากผู้แจ้งเหตุ
ในเวลา 16.41.57 น.นาย Brincat โทรอีกครั้ง ผู้รับสายรายที่สองรับแจ้งเหตุ ต่อมาในเวลา 16.43.28 เจ้าหน้าที่รับสายคนที่สองจึงปรับความเร่งด่วนเป็น Priority 1
ในเวลา 16.45.31 น. รถพยาบาลจาก Preston ซึ่งห่างออกไป 8 กม.มาถึง เนื่องจากหน่วยรถพยาบาลและรถหน่วยแพทย์เคลื่อนที่จาก Moonee Ponds ซึ่งห่างเพียง 4.6 กม.ทุกคันยังติดภาระกิจที่อื่น
ในเวลา 16.46.15 น. ระดับความเร่งด่วนถูกปรับเป็น Priority 0 รถพยาบาลและหน่วยแพทย์เคลื่อนที่จาก Moonee Ponds จึงถูกแจ้งว่ามีคนไข้ขั้นวิกฤติ
เวลา 16.49.16 น. หน่วยดับเพลิงและการกู้ชีพจาก Moonee Ponds จึงมาถึงเพื่อช่วยนาย Brincat ทำ CPR และในเวลา 17.03.38 น. หน่วยรถพยาบาลเคลื่อนที่จาก Moonee Ponds จึงมาถึงที่เกิดเหตุ